جعفر شهرى باف

114

طهران قديم ( فارسى )

غذاى بيمار عصارهء گوشت : گوشت سرخ بدون چربى ، ظرفى دردار كه درش محكم بشود ، مانند شيشه‌هاى دردار مربا كه با واسطهء لاستيك محكم مىشود و شيشه‌هاى سس و غيره كه بخار را در خود ضبط بكند . دستور : گوشت را ريز از قيمه‌اى خردتر نموده بدون آب در شيشه ريخته درش را محكم بسته در قابلمه و مانند آن كه آب ريخته باشند گذارده قابلمه‌اش را روى آتش بنهند . دقت كنند كه شيشه را در آب داغ و آب جوش نيندازند كه ميتركد و در آب سرد يا ولرم گذارند كه آب و شيشه باهم گرم شوند . اين شيشه بايد در ميان آب ظرف كه ملايم ميجوشد بماند و بعد از آن بيرون آورده ، درش را باز كنند و آبى كه در شيشه جمع شده است خالى نموده استفاده بكنند . « اين آب از خود گوشت در شيشه جمع مىشود و براى بيمارانى است كه دچار ضعف شديد شده ، يا كسانى كه از زير عمل جراحى و بيمارىهاى سخت بيرون آمده و آنهائى كه اصولا داراى ضعف عمومى ميباشند . » براى هر نوبت 200 تا 300 گرم گوشت قرمز كفايت مىكند و اين عصاره‌ايست كه هر دفعه‌اش به جاى چندين آمپول تقويت كار مىكند . چنانچه بيمار زياد ناتوان باشد مىتوانند از اين عصاره با قطره‌چكان به حلقش بچكانند ؛ اين همان مصداق ضرب‌المثلى است كه ميگفتند : « آنى را كه ميخواهى به طبيب بدهى به بيمار بده زودتر خوب